Het is ’s morgens 5.50 als de telefoon gaat. Mijn vismaat komt me zo ophalen, en ik lig nog in bed. Het ’s morgens vroeg opstaan is niet mijn sterkste punt als avondmens. Mijn normale bedtijden zijn tussen 0.30 en 1.30 eigenlijk en dan is alles voor 8 uur ’s morgens eigenlijk nog nacht, want meestal als ik 5.50 op de klok zie staan, kom ik terug uit de stad. Maar goed, de snoekbaars wacht natuurlijk niet op ons, dus gauw douchen kleren aan en spullen pakken om naar de IJssel te gaan.
Het plan: kribben uitvissen op snoekbaars. In de tas een kleine 400 gram aan loodkoppen, aangezien ik toch koning vastzitten ben tussen die stenen. We pakken de spullen gauw in, drinken onderweg een bak koffie en knallen met 120 naar de IJssel. Het zonnetje schijnt zachtjes en het ziet er buiten schitterend uit. Aangekomen alles gepakt en even klaargemaakt voor de wandeling van een kleine kilometer vanaf de plek waar we onze auto hebben geparkeerd. En fris en fruitig staan we aan het water.
Onze shads vliegen door de lucht. M’n vismaat met de dropshot stok en ik met de special shad jigheads over de bodem tikken. Bruin moet de kleur zijn voor vandaag en anijs de geur in mijn geval. Binnen een kwartier heb ik de eerste kwajongen aan de kant: een mooie Baars van ongeveer 25 cm en vlak daarna nummer 2! zou het los zijn? Het is even wat rustiger en we besluiten het tweede kribvak af te tikken. BAM! raak, en een aardige snoekbaars voel ik direct. Achter mij hoor ik VIS! HANGEN! en ik zie de hengel uit mijn ooghoek vervaarlijk krom buigen. Ondertussen ben ik met mijn vis bezig, want die moet er ook nog uit. Achter mij hoor ik, los! toch niet? toch wel! toch niet? toch WEL! bummer! Mijn snoekbaars is mooi gehaakt in de voorkant van de bek en ik zou zeggen dat hij zo’n 55 a 60cm. is. Mijn grootste snoekbaars tot op heden en het is nog niet eens 9 uur.
Daarna is het afgelopen met de actie. We tikken nog 6 kribvakken af: leeg (neem ik maar even aan voor het gemak 😉 ). We verspelen steeds meer lood en rubber. Concentratieproblemen ben ik bang voor, maar wel goed voor mijn knooptechnieken denk ik maar. Tegen 11 uur besluiten we verder te rijden langs de IJssel, ondertussen willen we nog ergens een bak koffie scoren. We rijden door maar de stek die ik op het oog had is in verbouwing helaas. We rijden terug, want we zagen een snackbar onderweg en het is al bijna 12 uur. Tijd voor een patatje.
Met een volle buik besluiten we nog even terug te gaan, ik heb nog een stekje gezien dat niet een of ander looprecht alleen voor de lokale visvereniging heeft. Na een korte wandeling blijken 2 Duitsers dit ook gezien te hebben. Wij besluiten een paar kribvakken verder te lopen, niet erg want we staan in de buitenbocht in de volle stroming en de kanten zijn erg lastig begaanbaar. Ik begrijp direct waarom onze oosterburen een waadpak aan hebben. 2 vakken verder blijft m’n vismaat nog even staan en loop ik door. De kribben worden steeds lastiger begaanbaar; prikkeldraad ligt onder de 50 cm hoge begroeiing van bramen, brandnetels en ander lastig plantmateriaal. Ik loop terug en Vincent zit er te knopen. Ik kom er even naast zitten want ik ben er wel klaar mee. Doorn’s uit mijn broekpulken en eerlijk gezegd ligt het gras heerlijk in het zonnetje, ’t was tenslotte al vroeg vanmorgen…
Achter ons stopt een auto. “Controleur” zeg ik tegen Vincent. “Vast”. En ja hoor, een controleur. We staan een praatje te maken over dat we het fijn vinden dat we toch af en toe een controleur tegenkomen als Vincent zegt: een van die Duitsers heeft een behoorlijke vis! Ik draai me om en zie dat een flinke witte onderkant uit het water worden getrokken. Da’s geen kleintje, maar ook geen snoekbaars. Een mooie snoek! Op krib waar we net stonden… Ik hou mijzelf maar voor dat ik ze gelukkig prijs, want op mijn 23/00 fluorcarbon was er geen houden aan geweest. En dan kan ik het helemaal niet waarderen. Vincent gaat even kijken. 118cm en die Duitser kan hem amper houden als hij af en toe wat tegenstribbelt. De controleur gaat ook even kijken, de vis komt mooi op de foto en hij gaat terug het water in. Ik prijs die vis gelukkig dat we op dit ogenblik controle krijgen, hoewel die jongens mij wel echte sportvissers lijken.
Binnenkort maar eens terug met een doodaas stok en wat serieuze voorns, want 118cm. snoek is voor mij ook een PR en ik denk dat ik nog een paar keer slecht slaap van zo’n grote bek vol tanden…
Geef een reactie